اُکسیدان؛ نمونه ای بارز از ولنگاری فرهنگی در دولت یازدهم

وحیده شاه حسینی اُکسیدان، اثری ضعیف از لحاظ فرم سینمایی است که در محتوای خود ماهیت ادیان الهی در جامعه امروز را به چالش می کشد و حتی در برخی از دیالوگ های طنز، نفی می کند و ضمن حقنه پلورالیسم دینی، اصل موضوعیت داشتن دین و اعتقاد به ادیان الهی را برای انسان امروزی در ذهن مخاطبان خود با تردید مواجه می سازد. اُکسیدان داستان زندگی پسر محجوب و با شرافتی به نام اصلان (با بازی جواد عزتی) است که به عنوان جوانی از طبقه متوسط اجتماعی ایران، در یک تعمیرگاه ماشین (تعمیرگاه گارانتی شرکت کرمان موتور، یا همان سرمایه گذار  و اسپانسر اصلی اثر) مشغول به فعالیت است؛ پسر جوانی که نامزدی به نام نگار (با بازی لیندا کیانی) دارد. شروع اُکسیدان بدون پرداخت مناسب با شرایط خانوادگی و مراحل پیشین آشنایی اصلان و نگار، تنها به شرح احوال عشق و عاشقی این دو تمرکز دارد. در ادامه نیز به سرعت، اصلان پس از اخذ وام 50 میلیون تومانی از شرکت، جهت اجاره مسکن و تشکیل زندگی رسمی خود با نگار، وجه را در اختیار نامزدش قرار می دهد و این در حالی است که به یکباره داستان متحول شده و خروج غیرقانونی نگار از کشور را طرح  می کند؛ ...